• Jeśli kiedyś zostanę - koniec (2012-05-18 00:14)
• Jeśli kiedyś zostanę proboszczem 11 (2012-05-15 06:29)
• Jeśli kiedyś zostanę proboszczem 10 (2012-05-14 12:08)
• Jeśli kiedyś zostanę proboszczem 9 (2012-05-13 19:49)
• Jeśli kiedyś zostanę proboszczem 8 (2012-05-13 19:34)

Kończę już swoje rozważania na temat probostwa.
Wygląda, że się nadaję.

Zalet mam jeszcze dużo.
Spore zasoby ciepła i empatii.
Umiem prowadzić do modlitwy.
Lubię Boga.
Potrafię przyjąć uwagę krytyczną.
Szanuję nawet wrogów i przełożonych.
Znam się na wystroju kościołów; magisterium z historii sztuki chrześcijańskiej.
Nie mam problemów z mówieniem kazań.
Gram na gitarze, śpiewam i tańczę….
Jestem skromny, otwarty i niechciwy.
Mam prawidłową orientację.
Znam się na kilku rzeczach.
Umiem nawet od biedy poprowadzić audycję czy warsztat.
Jestem domyty, doprany i rozwijam się.
Umiem mówić dziękuję i przepraszam.
Doceniam pracę innych.

I tak sobie myślę: za którą z moich licznych zalet nie zostanę proboszczem, chichi.

I mimo tej ostatniej myśli, mam wciąż mam nadzieję, że ludzie są dobrzy.

Dlaczego piszę o tym probostwie?

Jest to składowa kluczowego dla mnie pytania:  co dalej robić w życiu?

Mam 45 lat.

Powinienem w życiu ‘zawodowym’ zacząć jakiś nowy temat.
Teraz. Póki mi się jeszcze chce pracować.

Więc pytam: do czego się nadaję?
Na co mam ochotę? Jakie możliwości?
Gdzie będę mógł kochać najbardziej?
Bycie proboszczem jest jedną z możliwości do rozważenia.

Czy będę jako ewentualny proboszcz umiał współpracować z kurią?
Pracowałem przez 5 lat jako pracownik kurii, więc temat kurii nie jest mi obcy.
Mam swoje zdanie.
Ale szacunek odwzajemnię szacunkiem.

Czy będę, jako ewentualny proboszcz umiał współpracować z siostrami zakonnymi?

W sumie oprócz 7 lat kapelanii, mam za sobą setki godzin spowiedzi różnych zgromadzeń. I jakieś pojęcie o życiu zakonnym.

Jak na księdza diecezjalnego jestem stosunkowo dobrze przygotowany do współpracy z zakonami.
Także żeńskimi.

Czy będę, jako ewentualny proboszcz umiał współpracować z księżmi?

Myślę, że z 80% księży tak. W zespole przyjmuję zwykle rolę lidera emocjonalnego – troszczę się, żeby atmosfera była życzliwa.

Miałem okazję zajmować się aż do śmierci starszym,chorym księdzem, ś.p. Piotrem Koczkodajem.

Myślę, że z większością młodych księży też bym był w stanie współpracować.

Dużo spowiadam księży.
To zwiększa mój szacunek do nich i zrozumienie.